Biopierwiastki,
czyli makro-, mikro- i ultraelementy.
Gospodarka
wodno-elektrolitowa organizmu człowieka.
Biopierwiastki w
profilaktyce i terapii schorzeń.
Mangan –
manganum, Mn
Mangan jest naturalnym antyoksydantem (przeciwutleniaczem). Chroni komórki przed niszczącym działaniem utleniaczy. Jest składnikiem wielu enzymów (karboksylaza pirogronianowej, polimeraza DNA i RNA, polimeraza poliacharydowa, arginaza, kofaktor dla kinazy mewalonianowej). Uczestniczy więc w syntezie kwasów nukleinowych, wielocukrów (mukopolisacharydów), cholesterolu i białek. Zwiększa tolerancję na obciążenie glukozą.
Niedobór manganu powoduje zahamowanie wzrostu i rozwoju, nerwobóle, drgawki, drżenie, wypadanie włosów, plamicę paznokci, wypryski, niedokrwistość, zaburzenia w krzepnięciu krwi oraz hipercholesterolemię (nadmiar cholesterolu we krwi), zmiany zwyrodnieniowe w kościach, tkance łącznej właściwej i mięśniowej, osteoporozę.
Dawka lecznicza dzienna manganu wynosi 3-5 mg. Wapń i fosfor hamują wchłanianie manganu. Taniny, preparaty zobojętniające sok żołądkowy, kwas szczawiowy zmniejszają wchłanianie manganu z przewodu pokarmowego do krwi.
Roztwory węglanu manganu i siarczanu manganawego działają przeciwtrądzikowo, przeciwzapalnie, przeciwłojotokowo, przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo; niszczą nużeńca - Demodex.
Doustne przyjmowanie preparatów manganu w dawce 5 mg/24 h zmniejsza objawy trądziku.
Naturalne źródła manganu: koniczyna czerwona – 57-97 mg/1000 g; lucerna – ziele kwitnące – 50-73 mg, wyka – ziele – 80-95 mg/kg, ponadto kozieradka, nostrzyk, grzyby, cykoria, babka, żywokost.
---
Pracownia Biochemii i Biologii Medycznej
---
