Biopierwiastki,
czyli makro-, mikro- i ultraelementy.
Gospodarka
wodno-elektrolitowa organizmu człowieka.
Biopierwiastki w
profilaktyce i terapii schorzeń.
Magnez – magnesium,
Mg
Organizm człowieka zawiera około 1000 mmol (24 g) magnezu. W kościach zgromadzone jest 50% zawartości magnezu, w płynie wewnątrzkomórkowym 45%, w płynie zewnątrzkomórkowym 5%. Jest kofaktorem fosfataz, niezbędny do procesu translacji (syntezy białek), tworzenia rybosomów, syntezy kwasów nukleinowych, procesów detoksykacji i prawidłowego funkcjonowania układu immunologicznego. Magnez działa uspokajająco.
Prawidłowe stężenie magnezu w surowicy krwi waha się od 0,8 do 1 mmol/l. Magnez jest kationem płynu wewnątrzkomórkowego.
Jeżeli stężenie magnezu we krwi spadnie poniżej 0,6 mmol/l mówimy o hipomagnezemii.
Hipomagnezemia może być spowodowana:
- niedostateczną podażą magnezu w pokarmach;
- biegunkami, stanami zapalnymi jelit (niedostateczne wchłanianie magnezu z jelit do krwi;
- nadmierną utratą Mg z moczem, spowodowaną chorobami nerek, podawaniem niektórych leków, np. antybiotyków aminoglikozydowych, diuretyków (leków moczopędnych);
- utratą magnezu z potem (gorączka, obfite pocenie się latem) lub mlekiem (u matek karmiących).
Niedobór magnezu może przez dłuższy czas przebiegać bezobjawowo i jego rozpoznanie może być bardzo trudne.
Objawy niedoboru magnezu: nagłe zawroty głowy, nagłe utraty równowagi, drganie powiek, drętwienie kończyn, skurcze łydek w czasie snu (bolesne), wypadanie włosów, próchnica zębów, szybkie męczenie się podczas pracy fizycznej, bezsenność, bóle głowy, kołatanie serca, koszmary nocne, chęć do płaczu, depresja, wrażenie ociężałości, zaburzenia pamięci, niepokój. Niski poziom magnezu w ustroju sprzyja powstawaniu zawałów mięśnia sercowego i niemiarowości akcji serca.
Regularne i dłuższe zażywanie magnezu w dawce 500 mg dziennie powoduje spadek poziomu cholesterolu we krwi do normy już w ciągu miesiąca. Magnez zapobiega powstawaniu miażdżycy naczyń i kamicy nerkowej (chodzi tu o kamienie powstające ze szczawianu wapnia).
Magnez jest ważnym składnikiem budulcowym kości i zębów. Bierze udział w wielu reakcjach enzymatycznych, np. w cyklu Krebsa, powstawaniu AMP (adenozynomonofosforanu). Uczestniczy w kształtowaniu prawidłowej pobudliwości nerwowo-mięśniowej. Jest antagonistą wapnia.
W ziołach jest dużo magnezu, gdyż wchodzi on w skład zielonego barwnika – chlorofilu (każda cząsteczka chlorofilu zawiera centralnie umieszczony atom magnezu).
Spośród roślin leczniczych najwięcej magnezu zawierają: kozieradka, babka, pomidory, ogórecznik, glony, dziurawiec, fiołek polny, siemię lniane, lubczyk, mięta, nagietek, pokrzywa, szałwia.
Z pokarmów najwięcej magnezu zawierają: kakao 192-420 mg, czekolada 107-292 mg, migdały 225 mg, banany 31-42 mg, rodzynki 27-42 mg, suszone śliwki 54 mg, makaron 57 mg.
Dobrym źródłem magnezu jest dolomit (2 razy dziennie po 2 tabletki) oraz wody zdrojowe.
Preparaty magnezu stosowane są do leczenia i profilaktyki napięć przedmiesiączkowych, profilaktyki i leczenia rzucawki porodowej, profilaktyki przedwczesnych porodów, profilaktyki szczawianowej kamicy nerkowej. Przy niedoborze magnezu podawane leki antyarytmiczne stają się nieskuteczne.
Zalecane dawki profilaktyczne wynoszą 250-350 mg magnezu/dobę.
---
Pracownia Biochemii i Biologii Medycznej
---
