Biopierwiastki,
czyli makro-, mikro- i ultraelementy.
Gospodarka
wodno-elektrolitowa organizmu człowieka.
Biopierwiastki w
profilaktyce i terapii schorzeń.
Lit
– Lithium, Li
Lit w stanie czystym to lekki, miękki i bardzo reaktywny metal, barwy srebrzystej, o temperaturze topnienia 186o C. W parach litu (karminowo-czerwone opary) występują cząsteczki 1-atomowe Li 2-atomowe Li2.
Lit zwiększa syntezę i aktywność CSF (Colony Stimulating Factor), co powoduje różnicowanie komórek macierzystych szpiku w kierunku granulocytarnym. Po podaniu litu następuje zmniejszenie stężenia cAMP (lit jest inhibitorem cyklazy adenylowej) i mobilizacja rezerwy szpikowej. Stosuje się go w postaci węglanu do leczenia granulocytopenii.
Od dawna węglan litu był stosowany w leczeniu manii i depresji. Lit może zastępować jony sodowe, zwiększać aktywność ATP-azy sodowo-potasowej. Nasila przekaźnictwo serotoninoergiczne w hipokampie, przez zwiększanie uwalniania serotoniny. Nasila też przekaźnictwo noradrenergiczne poprzez hamowanie cyklazy adenylowej. Hamuje powstawanie trójfosforanu inozytolu i przekaźnictwo dopaminoergiczne (hamuje wrażliwość receptorów dopaminoergicznych). Zwiększa liczbę receptorów GABAb w hipokampie.
W ilościach śladowych (ultraelement) występuje w organizmach ludzi, zwierząt i roślin. Naturalnym źródłem litu mogą być: owoc dzikiej róży, goździki, kapusta, ziemniaki, pomidory, sól kuchenna szara.
Lit w dużych dawkach jest bardzo toksyczny.
---
Pracownia Biochemii i Biologii Medycznej
---
