ALPA

Dzieje Firmy Alpa

Cele Firmy

Właściwości farmakologiczne składników czynnych preparatów Alpa

Preparaty handlowe Alpa

Preparaty recepturowe
z produktami Alpa

Aromaterapia

Fitoterapia

Witryna Producenta

 

Preparaty Alpa

W praktycznej i skutecznej domowej terapii

Właściwości farmakologiczne składników czynnych preparatów Alpa

 

Opracował: Henryk S. Różański

 

 

Olejek kubebowy

 

Litsea cubeba (Lour.) Pers. (Lauraceae) dostarcza olejek eteryczny Litsea Cubeba Oil - olejek kubebowy. Olejek uzyskiwany jest z owoców (3-5%). Litsea jest małym drzewkiem lub krzewem (do 12 m(. Gałązki mają średnicę 6-20 cm. Występuje w Azji (Chiny, Indonazja, Jawa, Sumatra, Kalimantan).

 

Skład chemiczny: monoterpeny, seskwiterpeny, monoterpenol, seskwiterpenol, estry, aldehydy, ketony. Olejek bogaty jest w citral = aldehyd geraniowy (70%), geranial (czyli alfa-citral), limonen, linalool, octan linalylu, mircen, neral (czyli beta-citral).

 

Działanie: uspokajające, odkażające, odstraszające owady i roztocza, odwaniające (dezodorujące), odświeżające, obniżające ciśnienie krwi, pobudzające wydzielanie śliny, soku żołądkowego, żółci i jelitowego, pobudzające trawienie i wchłanianie pokarmu, poprawiające samopoczucie („podnosi na duchu”). Olejek kubebowy powstrzymuje rozwój cellulitis oraz zapobiega jego powstawaniu. Jest to naturalny inhibitor wstrząsu anafilaktycznego, rozkurcza tchawicę i oskrzela, dlatego działa przeciwastmatycznie.

 

Wskazania: bezsenność, nadciśnienie, nerwowy stres, zaburzenia trawienia, bóle brzucha, choroba morska, nudności i wzdęcia podczas podróży, arytmia, trądzik, dermatozy, cellulitis, bolesne i nieregularne miesiączkowanie z objawami nudności i wzdęć.

 

Farmakokinetyka: olejek kubebowy wchłania się z jelit do krwi w ciągu 30 minut. Jest wydalany wraz z moczem w połączeniu z glukuronowym kwasem i kwasem siarkowym, ponadto wraz z żółcią, łojem, potem oraz powietrzem wydychanym.  Metabolity olejku kubebowego wydalane są z ustroju już po 70 minutach od zażycia. Posiada właściwości lipofilne, w związku z tym wykazuje powinowactwo do limfy, tkanki tłuszczowej, skóry i narządów miąższowych. Zwiększa ilość wydzielanego moczu pobudzając kłębuszki moczowe i krążenie kłębuszkowe.

 

Przeciwwskazania: ciąża, laktacja, zapalenie układu moczowego, krwiomocz.

 

Dawkowanie: czysty olejek kubebowy można zażywać na cukrze lub miodzie w ilości 5 kropli 3-4 razy dziennie.  Stosowany jest także do nacierania i smarowania obolałych miejsc po rozcieńczeniu z olejem winogronowym lub alkoholem 40-60% w proporcji 1:1.

 

Preparaty Alpa są jedynymi produktami na polskim rynku, które zawierają

olejek kubebowy.

Olejek kosodrzewinowy

Olejek kosodrzewinowy – Oleum Pini Pumilionis uzyskiwany jest z kosodrzewiny Pinus mugo Turra (seu Pinus montana Mill.) z rodziny Pinaceae.

Skład chemiczny: pinit, pinosylwin, pinocembryna, estry borneolu, kadinen, pinenfelandren, pumilon. Olejek ma postać słomkowej lub bezbarwnej cieczy o zapachu balsamiczno-sosnowym.

Działanie: początkowo osusza oskrzela, następnie wzmaga wydzielanie śluzu w oskrzelach i  oskrzelikach. Działa również antyseptycznie, słabo żółciopędnie i słabo moczopędnie. Poprawia samopoczucie. Pobudza wydzielanie soków trawiennych. Zastosowany miejscowo rozszerza naczynia krwionośne, pobudza ukrwienie i odkaża, poraża receptory bólowe dając efekt przeciwbólowy.

Wskazania: nieżyty układu oddechowego, zapalenie zatok obocznych nosa, reumatyzm, bóle mięśni, nerwobóle.

Stosowanie: doustnie 4-5 razy dziennie po 5 kropli na cukrze, w mleku lub miodzie. Zewnętrznie: do nacierania obolałych miejsc, do inhalacji (7 kropli na litr wrzątku, zastosować parówkę pod ręcznikiem, wdychając opary), ponadto do rozpylania z wodą w pomieszczeniu z chorym .

Olejek goździkowy

Olejek goździkowy Oleum Caryophylli jest otrzymywany z goździkowca korzennego (jambłusznik goździkowy) Eugenia caryophyllata Thunberg (Myrtaceae), występującego na Madagaskarze, w Afryce Wschodniej.

Skład chemiczny: eugenol (ok. 85-90%), octan eugenolu, alfa-kariofilen, beta-kariofilen,  salicylan metylu.

Działanie: rozkurczowe, odświeżające, odwaniające, znieczulające, przeciwświądowe, ściągające, odkażające na układ pokarmowy, układ żółciowy, układ oddechowy i drogi moczowe, przeciwkaszlowe, pobudzające wydzielanie soków trawiennych.

Zastosowany na skórę i błony śluzowe najpierw powoduje rozgrzanie, a następnie znieczulenie. Niszczy bakterie, wirusy, grzyby, roztocze i pierwotniaki. Odstrasza pasożyty.

Stosowanie:  doustnie 2 krople w łyżce miodu lub na cukrze. 10% maść Unguentum Caryophyllorum na trudno gojące się rany, oparzenia, odparzenia, odleżyny. Do wcierań przeciwbólowych.

Olejek eukaliptusowy

Olejek eukaliptusowy – Oleum Eucalypti jest bezbarwną lub słomkową cieczą o silnym zapachu, początkowo ostrym, a następnie chłodzącym smaku. Uzyskiwany jest z  eukaliptusa gałkowego = rozdrębu gałkowego - Eucaliptus globulus (Myrtaceae), występującego w Australii, na Tasmanii i w krajach subtropikalnych. Liscie zawieraja około 3-5% olejku eterycznego.

Skład chemiczny: eukaliptol = cyneol (ok. 80-90%), pinen, kamfen, terpienol.

Działanie: antyseptyczne, dezynfekcyjne, przeciwgnilne, przeciwfermentacyjne, rozkurczowe, przeciwrobacze, przeciwbólowe. W większych dawkach poraża ośrodkowy układ nerwowy, obniża ciśnienie krwi i ciepłotę ciała. Początkowo hamuje, a następnie wzmaga wydzielanie gruczołów błony śluzowej oskrzeli i tchawicy, nasila ruchy migawkowe nabłonka układu oddechowego. Upłynnia śluz, wyzwala odruch kaszlowy. Zastosowany zewnętrznie działa drażniąco, a potem przeciwbólowo. Olejek eukaliptusowy niszczy paciorkowce i gronkowce, nawet antybiotykoodporne.

Wskazania: nieżyty żołądka i jelit, schorzenia pęcherza moczowego, do inhalacji w nieżycie oskrzeli, stany zapalne jamy ustnej, gardła, nosa i zatok obocznych nosa. Stosowany jest do wcierań przeciwreumatycznych, przeciwartretycznych oraz przy nerwobólach (ischias).

Dawkowanie: Oleum Eucalypti - 3-5 razy dziennie  4-10 kropel na szklankę wrzątku do inhalacji; 3 krople olejku  4–5 razy dziennie na miodzie lub cukrze.

Olejek eukaliptusowy jest dodawany do mazideł i maści rozgrzewających i przeciwbólowych w ilości 2-3%.

Olejek cynamonowy

Olejek eteryczny cynamonowy Oleum Cinnamomi uzyskiwany jest głównie z dwóch gatunków drzew: cynamonowiec cejloński - Cinnamomum zeylanicum Blume oraz cynamonowiec wonny - Cinnamomum cassia Blume, oba należą do rodziny wawrzynowatych Lauraceae.  Kora zawiera około 1-1,5%, natomiast liście 1,5-2%.

Skład chemiczny: aldehyd cynamonowy C6H5CH:CHCHO (do 75%), aldehyd benzoesowy, aldehyd dihydrocynamonowy, octan cynnamylu C9H9.C2H3O2, eugenol, kuminol. Olejek z kory zawiera więcej aldehydu cynamonowego niż olejek z liści, natomiast olejek z liści zawiera więcej eugenolu niż olejek z kory. Aldehyd cynamonowy szybko utlenia się do kwasu cynamonowego.

Działanie: rozkurczowe, żółciopędne, pobudzające wydzielanie śliny, soku żołądkowego, trzustkowego i jelitowego, regulujące wypróżnienia, obniżające stężenie glukozy i cholesterolu we krwi, upłynniające śluz w drogach oddechowych, przyśpieszające akcję serca i częstotliwość oddychania, zwiększające ukrwienie mięśni, układu pokarmowego i skóry, pobudzające krążenie mózgowe i w kończynach, wzmagające skurcze macicy, obniżające gorączkę; wywierające wpływ przeciwbólowy i silnie odkażające.

Lotne składniki cynamonowca wydalane są z powietrzem wydychanym oraz przez skórę. Cynamonowiec niszczy bakterie, grzyby i roztocze. Upłynnia wydzielinę gruczołów łojowych zapobiegając zastojom i zaczopowaniu ujść mieszków włosowych. Cynamonowiec przyśpiesza eliminację toksyn z ustroju, w tym także ze skóry. Znosi ból brzucha, wzdęcia i kolki.

Zwiększa ukrwienie narządów płciowych i percepcję wrażeń seksualnych, dlatego od dawna jest stosowany do leczenia niemocy i oziębłości płciowej.

Przeciwwskazany dla kobiet ciężarnych, bowiem działa poronnie.

Zastosowany na skórę działa rozjaśniająco, odkażająco, ściągająco, pojędrniająco, likwiduje ropnie, wypryski, zapobiega plamom potrądzikowym i przerostowi blizn.

Silny wpływ przeciwbakteryjny wywierają nie tylko aldehydy i kwas cynamonowy, ale również eugenol (zawarty również w olejku gożdzikowym), stosowany powszechnie w stomatologii (o zapachu goździków korzennych). Eugenol działa odwaniająco i przeciwgnilnie oraz przeciwbólowo, a po zastosowaniu miejscowym - znieczulająco. Silnie ściąga pory skóry.

Siła odkażającego działania eugenolu jest porównywalna z sublimatem (dwuchlorek rtęci).

Olejek cynamonowy Oleum Cinnamomi: 3-4 krople 2-3 razy dziennie, w przeziębieniach 3 krople 4 razy dziennie na miodzie lub kostce cukru. Można dodawać do mleka z miodem. Ponadto do kąpieli (choroby skóry, przebarwienia, zaburzenia krążenia, depresja, osłabienie) i wcierania (rozcieńczyć z Linomagiem, olejkiem migdałowym lub winogronowym w proporcji 1:1) przy reumatyzmie, artretyzmie, wadliwym krążeniu, obrzękach kończyn i trądziku. Do profilaktyki i leczenia grudek, krostek i plam potrądzikowych polecamy kompozycję: olejek cynamonowy + Linomag-płyn 1:1. Korzystnie działa również na skórę przy łuszczycy psoriasis.

Olejek anyżowy

Olejek anyżowy – Oleum Anisi jest to bezbarwna lub jasnożółta ciecz, która krzepnie w niskiej temperaturze. Posiada słodkawy smak i silny anetolowy zapach oraz posmak. Uzyskiwany z biedrzeńca anyżu – Pimpinella anisum L. (Umbelliferae). Roślina jest rozpowszechniona i uprawiana w Europie Południowej i Południowo-Wschodniej, ponadto uprawiana w Europie Środkowej, Azji i Ameryce Środkowej. Owoce anyżu zawierają 2-5% olejku eterycznego.

Skład chemiczny: anetol (ok. 85-90%), chawikol, metylochawikol, aldehyd anyżowy, keton anyżowy.

Działanie: wykrztuśne, odkażające, mlekopędne, przeciwgnilne, odwaniające, rozgrzewające, wiatropędne, rozkurczowe, przeciwpasożytnicze (odstrasza i niszczy komary, wszy, pchły, roztocze, np. nużeńca, kleszcze, świerzbowca); pobudzające wydzielanie śliny, soku żołądkowego, trzustkowego, żółci i soku jelitowego. Małe dawki olejku pobudzają krążenie, tonizują serce i zwiększają częstotliwość oddychania. Większe dawki olejku działają uspokajająco, hipotensyjnie, a nawet nasennie (45 kropli olejku). Olejek wtarty w skórę i błony śluzowe początkowo drażni, rozgrzewa, zwiększa ukrwienie, potem poraża receptory bólowe działając znieczulająco.

Dawkowanie: 5 kropli 3-5 razy dziennie na miodzie lub cukrze.  Do wcierania przy nerwobólach, mięśniobólach, stawobólach, stłuczeniach, siniakach i przy przeziębieniu (po wymieszaniu z olejem winogronowym lub alkoholem 40% w proporcji 1:2). Do wcierania w klatkę piersiową i szyję przy nieżytach układu oddechowego. Wchodzi w skład mazideł i maści przeciwreumatycznych i odstraszających pasożyty w ilości 5-10%.

Olejek tymiankowy

Olejek tymiankowy Oleum Thymi jest otrzymywany z tymianku – Thymus vulgaris L. (Labiatae). Ziele tymianku zawiera ok. 2-3,5% olejku eterycznego.

Olejek tymiankowy to bezbarwna (silnie oczyszczony), czerwonawa lub żółta ciecz o silnym tymolowym zapachu i ostrym, drażniącym smaku; zawiera tymol = thymolum (do 40%), pinen, cymol, linalol i borneol.

Działanie: antyseptyczne, dezynfekcyjne, silniejsze od krezolu i fenolu; przeciwgrzybicze, przeciwbakteryjne, przeciwrobacze (stosowano, np. do zwalczania bruzdogłowca), przeciwroztoczwe, odwaniające, przeciwgnilne, drażniące, rozgrzewające, pobudzające wydzielanie soków trawiennych, silnie żółciopędne, moczopędne, hamujące ośrodek i odruch kaszlu. Pobudza miesiączkowanie. W dużych dawkach poraża ośrodkowy układ nerwowy. Wcierany w skórę powoduje przekrwienie i rozgrzanie.

Farmakokinetyka: olejek tymiankowy wchłania się z jelit do krwi w ciągu 30 minut. Jest wydalany wraz z powietrzem wydychanym, z moczem (jako tymolosiarczan sodu), żółcią, łojem i potem. Przy przedawkowaniu uszkadza narządy miąższowe i powoduje śpiączkę.

Tymol zawarty w olejku tymiankowym hamuje rozwój bakterii ropotwórczych nawet w roztworze 1:3000.

Wskazania: krztusiec, kaszel, zapalenie zatok nosowych, bakteryjne zakażenia przewodu pokarmowego, choroby pasożytnicze skóry (świerzbowiec, nużyca, wszawica). Zewnętrznie do smarowania skóry w celu odstraszenia pasożytów. Dawniej stosowano do leczenia cuchnących i trudno gojących się ran. Ponadto do inhalacji, płukania jamy ustnej, gardła, przewodów usznych oraz narządów płciowych przy zakażeniu bakteriami, wirusami, pierwotniakami, roztoczami i grzybami.

Dawkowanie: 3 krople 4-5 razy dziennie na miodzie lub cukrze. Do wcierania rozgrzewającego po rozcieńczeniu z olejem winogronowym lub alkoholem 40% w proporcji 1:4; do płukania: 3 krople olejku na szklankę wody, energicznie zamieszać.

Nie wcierać w skórę nierozcieńczonego olejku tymiankowego!

Olejek lawendowy

Olejek lawendowy Oleum Lavandulae jest bezbarwną lub żółtawą cieczą o silnym kolońskim zapachu i gorzkawym posmaku. Uzyskiwany z kwiatów lawendy szerokolistnej Lavandula latifolia (L.)  Medik lub lawendy wąskolistnej Lavandula angustifolia Mill. (Labiatae). Kwiaty zawierają około 1,5-1,8% olejku eterycznego. Lawenda jest uprawiana w całej Europie. Naturalnie występuje w Południowej Europie.

Skład chemiczny: octan linalilu (do 60%), linalool, alkohol amylowy, borneol, geraniol, nerol.

Działanie: odświeżające, odwaniające, rozkurczowe, wiatropędne, żółciopędne, pobudzające wydzielanie soków trawiennych, rozgrzewające, przeciwbólowe, uspokajające, nasenne, odkażające. Zastosowany zewnętrznie początkowo działa rozgrzewająco, drażniąco, potem przeciwbólowo i znieczulająco. Olejek lawendowy zmniejsza wrażliwość układu nerwowego na podniety, w większych dawkach działa odurzająco

Wskazania: neurastenia, migrena, bezsenność, bolesne wzdęcia,  kołatanie serca, nerwica żołądka, bóle brzucha, bolesne miesiączkowanie. Zewnętrznie: reumatyzm, artretyzm, trądzik, łuszczyca, siniaki, stłuczenia, nerwobóle.

Dawkowanie: 5 kropli przed snem na miodzie (jako środek nasenny). 3 krople 3-4 razy dziennie jako środek przeciwbólowy i uspokajający. Do wcierania rozgrzewającego i przeciwbólowego w stanie nierozcieńczonym lub po rozcieńczeniu z alkoholem 40% w proporcji 1:1.

Mentol

Mentol to alkohol monoterpenowy, który jest zawarty (ok. 50%) w olejku eterycznym miętowym Oleum Menthae.

Działanie: znieczulające miejscowo, rozkurczowe, pobudzające oddychanie, osuszające drogi oddechowe, przeciwwymiotne, wzmagające łaknienie,  przeciwbólowe, antyseptyczne, żółciopędne.

Pobudza zakończenia nerwowe czucia zimna przez co wywołuje na błonach śluzowych i skórze odczucie chłodu i znieczulenia. Posiada właściwości przeciwświądowe, odświeżające i odwaniające. Działa rozszerzająco na naczynia krwionośne. Hamuje ośrodek wymiotny.

Wskazania: nudności, wymioty, bóle brzucha, skurcze żołądka i jelit, kolka żółciowa, katar. Miejscowo stosowany jest w nerwobólach i w bólach stawów, ponadto do zwalczania objawu świądu.

Dawkowanie: doustnie można podawać 100-200 mg mentolu w proszkach lub w nalewce; jest stosowany również do inhalacji, pędzlowania gardła, krtani (10-20% roztwory), do wcierania w maściach 3-10%, w olejach 3-10%.

Nerol

Nerol, czyli cis-3,7-Dimethyl-2,6-octadien-1-ol jest monoterpenem zawartym między innymi w olejku różanym, bergamotowym, melisowym i lawendowym i olejku z Citrus bigaradia.

Nerol posiada właściwości antyseptyczne, dezodorujące, przeciwwirusowe, uspokajające, przeciwdepresyjne, wykrztuśne, przeciwrobacze, owadobójcze.

Borneol, izoborneol i kamfora

Borneol (endo-1.7.7-trimethyl-bicyclo[2.2.1]heptan-2-ol; C10H18O; Borneo Camphor), izoborneol (1,7,7-trimethyl-bicyclo(2.2.1)heptan-2-ol; C10H18O), kamfora (1,7,7-trimethyl-bicyclo(2,2,1)heptan-2-one; C10H16O; 1,7,7-Trimethylbicyclo[2.2.1]-2-heptanone) są to związki terpenowe sublimujące. Borneol można otrzymać z kamfory poprzez redukcję wodorem. W organizmie borneol łatwo przekształca się z kolei w kamforę (wskutek utlenienia). Są to składniki olejków eterycznych drzew iglastych oraz olejku kamforowego.  Czyste substancje mają postać krystalicznej substancji.

Działanie: pobudzające ośrodki naczynioruchowe, przyspieszające oddychanie, moczopędne, przeciwskurczowe, przeciwbólowe, przeciwrobacze, napotne, żółciopędne. Zastosowane miejscowo działają rozgrzewająco, przeciwbólowo, odkażająco. Niszczą bakterie ropne.

Borneole i kamfora po zastosowaniu na skórę początkowo wywołują uczucie schłodzenia, następnie porażają receptory bólowe. Rozszerzają naczynia krwionośne powodując zwiększone ukrwienie i zaczerwienienie. Hamują diapedezę, czyli przechodzenie leukocytów do przestrzeni pozanaczyniowej.

Po podaniu doustnym wchłaniają się z jelit do krwi i limfy. Ulegają stopniowemu utlenieniu. Wydalane są wraz z moczem, potem i powietrzem wydychanym. Drażnią kłębuszki nerkowe co zwiększa wydalanie moczu (wpływ moczopędny). Pobudzają ośrodki korowe i w układzie nerwowym wegetatywnym. W dużych dawkach pobudzają psychicznie i ruchowo. Po przedawkowaniu pojawiają się drgawki, gonitwa myśli, utrata przytomności.

Zwiększają wrażliwość ośrodka oddechowego na stężenie dwutlenku węgla. Powodują skurcz brzusznych naczyń krwionośnych i rozszerzenie naczyń powierzchniowych. W nadmiernie dużych dawkach hamują pracę serca, w dawkach leczniczych pobudzają mięsień sercowy (następują silniejsze i szybsze skurcze). Rozszerzają naczynia wieńcowe i zwiększają pobudliwość układu bodźcowo-przewodzącego serca. Rozszerzają oskrzela, hamują ruchy perystaltyczne.

Zastosowanie: nerwobóle, mięśniobóle, urazy kończyn, stany zapalne stawów i tkanek miękkich okołostawowych, reumatyzm, artretyzm, przeziębienie.

Dawniej kamforę stosowano: w przewlekłych niedomogach ośrodka oddechowego i naczynioruchowego, w zapaściach po zatruciu narkotykami.

Dawkowanie: 100-300 mg doustnie. Dawniej kamfora była stosowana pozajelitowo – domięśniowo w 20% roztworach olejowych Oleum camphoratum steril. 20% (wstrzykiwano 5-10 ml takiego preparatu). Miejscowo borneol i kamforę można stosować w postaci mazideł, maści i spirytusu 10-20%.

Linalol

Linalol (3,7-dimethyl-1,6-octadien-3-ol; C10H18O) jest to alkohol terpenowy o zapachu konwalii, występujący w znacznej ilości w olejku lawendowym, tymiankowym, kolendrowym i różanym.
W organizmie jest przekształcony w geraniol, potem do kwasu 1,5-dimethyl-1,5-hexadien-1,6-dikarboksylowego i 7-carboxy-3-methylokta-6-enoinowego kwasu. Posiada właściwości przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze, odprężające, rozluźniające mięśnie. Pobudza procesy eliminacji szkodliwych metabolitów. Zastosowany miejscowo rozgrzewa i działa przeciwbólowo, zwiększa ukrwienie. 

Terpineol

Terpineol jest to alkohol terpenowy o wzorze sumarycznym C10H18O, 2-(4-Methyl-3-cyclohexenyl)-2-propanol, zawarty w olejkach drzew iglastych, np. w olejku sosnowym, a także w olejku herbacianym Malaleuca. Terpineol działa ogólnie pobudzająco, przeciwzapalnie, wykrztuśnie, odkażająco, żółciopędnie, rozkurczowo, zwiększa przenikanie składników lipofilnych z jelit do krwi i do skóry. Hamuje rozwój wirusów, bakterii i grzybów. Zwiększa wydalanie moczu. Wcierany w skórę działa miejscowo rozgrzewająco i przeciwbólowo.

Producent: Alpa, s. r. o. 

Czechy

Velké Meziříčí 594 25

Hornoměstská 378

A l p a   D y s t r y b u c j a
Janusz Kurek
Biuro Handlowe
 33-100 Tarnów
ul.
Ostrogskich 5
tel/fax: 014 679 46 40
tel. kom. 0509-235-635

e-mail: biuro@alpamedical.pl

 

 

Dokument chroniony prawami autorskimi

Krosno-Tarnów 2004